زندڪَی را ازطبیعت بیاموزیم مثل ابر با کرامت باشیم چون بید متواضع چون سرو راست قامت مثل صنوبر صبور مثل خورشید باسخاوت مثل رود رواڹ ومثل چشمہ زلال

دنیا نه خوشبخت است، نه بدبخت. دنیا همان چیزی می‌شود که ما می‌بینیم. دنیا بینش ماست. دنیا در نگاهِ ما آفریده می‌شود. هر آدمی آفریننده‌ی دنیای خویش است.

شیخ دولابی(ره)؛ ?مادرت را ببوس، پایش را ببوس، تابه گریه بیافتد وقتے به گریه افتاد،خودت هم به گریه مےافتۍ آن وقت کارت روی غلتک مےافتد و همه درهایے را که به روی خود بسته ای،خدا باز مےکند✨

?✨? ﺍﺯ فردی ﭘﺮﺳﯿﺪﻧﺪ: ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻫﻤﻪ دعا ﺑﻪ درگاه ﺧﺪﺍوند، ﭼﻪ ﺑﺪﺳﺖ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺍﯼ؟ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ: ﻫﻴﭻ ﺍﻣﺎ، ﺑﻌﻀﯽ ﭼﯿﺰﻫﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﻡ ... ﺧﺸﻢ، ﻧﮕﺮﺍﻧﯽ، ﺍﺿﻄﺮﺍﺏ، ﺍﻓﺴﺮﺩﮔﯽ، ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻋﺪﻡ ﺍﻣﻨﯿﺖ، ﺗﺮﺱ ﺍﺯ ﭘﯿﺮﯼ ﻭ ﻣﺮﮒ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﺎ ﺑﺪﺳﺖ ﺁﻭﺭﺩﻥ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺣﺎلمان ﺧﻮﺏ ﻣﯿﺸﻮﺩ ﮔﺎﻫﯽ با ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩن ها، خیال ﺁﺳﻮﺩﻩ تری داریم .. ?‍